...Κάποτε...

                                    ...Κάποτε θα μας πνίξουν τόσα ανύποτα λόγια...

...Τι τραγούδι να σου πω...

...Τι τραγούδι να σου πω χωρίς ουσία
να το φτύνουν οι σοφοί κι οι μπερδεμένοι
να γεννιέται στα ρηχά κι εκεί να μένει
να μην έχει ούτε λάμψη ούτε αξία
μα να φέγγει στη δική σου καταχνιά...

8 χρόνια μετά... Δε σε ξεχνώ αστεράκι μου... Μου λειπείς πολύ... Μακάρι να σε είχα κοντά μου...

...Ο Ήλιος...

...Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας
ο πετροπαιχνιδιάτορας
λίγο το στόμα του άνοιξε
κι ευθύς εμύρισε άνοιξη...

...Ο μόνος τρόπος...

...Ο μόνος τρόπος για να βεβαιωθείς ότι αυθεντικοί ήρωες μπορούν να υπάρξουν, είναι να δοκιμάσεις να γίνεις συ ο ίδιος...

...Παράξενη και η άνοιξη αυτή...

...Παράξενη και η άνοιξη αυτή,
συνέχεια κοντά σου με γυρίζει...

...Σ΄ αφήνω στον αέρα...

...Σ΄ αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως...

...Ίσως να είχαν δίκιο...

...Ίσως να είχαν δίκιο που έβαλαν την αγάπη στα βιβλία. Ίσως επειδή δεν θα μπορούσε να ζει πουθενά αλλού.