...Φθινόπωρο...

Αν ήμουν πουλί θα πετούσα γύρω από τη γη αναζητώντας διαδοχικά φθινόπωρα...

...Κυριακή απόγευμα στη Βιέννη...

Να προσέχεις το βλέμμα περισσότερο από τα λόγια, της έλεγε. Μην κρίνεις από τις πράξεις αυτές καθαυτές. Να γυρεύεις την κρυμμένη πρόθεση, εκεί είναι η καθαρότητα ή όχι της καρδιάς. Ένας εγωπαθής διαλέγει και ρόλο αγίου, μοιράζει περιουσίες στην ελεημοσύνη. Όμως σκοπός του δεν είναι το έλεος, είναι ο αυτοθαυμασμός, η επίδειξη, ένας θρίαμβος στους γύρω.

...Σε 'σένα...

Σε 'σένα που όποτε το ακούς κάτι παθαίνεις...                                                 

 Σαν εκείνη την πρώτη φορά  που σε συνάντησα...

...Χορός μεταμφιεσμένων...

Δε λενε πως η καρδια ειναι ο σκληρότερος μυς; Στα παντα η δικη μου καρδιά είναι απο ζυμαράκι... Σε όλα ευσυγκίνητη, προβληματικά υποχωρητική...

...Ξανά...

Ξανά στην αγκάλη σου,ξανά σαν μικρό παιδί,

Ζητώ την αγάπη σου,ξανά,σα μικρό παιδί...

...Όταν βραδιάζει...

...Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα 'ρχεται προς εσένα κι εγώ κάθε βράδυ θα τ' ακολουθώ, θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου...

...Πριν λυγίσω...

Δεν μπορείτε να ξέρετε...Πόσο αγωνίστηκα πριν λυγίσω...